Geschiedschrijving met een menselijke focus.
Kom meer te weten over mijn publicaties en andere projecten. Of neem contact op, voor een lezing, een ander verzoek, of om gewoon eens van gedachten te wisselen.
-
Persoonlijk
Benieuwd naar mijn achtergrond en interesses?
-
Publicaties
Benieuwd naar wat ik zoal schrijf?
-
Projecten
Benieuwd naar mijn andere projecten?
Herinneringen aan Wiegel
Hans Wiegel overleed op 19 mei jongstleden op 83-jarige leeftijd. Ik ontmoette hem zo’n tien jaar geleden voor het eerst. Als 21-jarige geschiedenisstudent had ik al mijn moed verzameld om op hem af te stappen na een lezing. Of ik hem een keer zou mogen interviewen voor mijn scriptie, over zijn bijzondere relatie met De Telegraaf? Dat vond hij best.
Wat ik daarna allemaal met hem zou meemaken, had ik op dat moment niet voor mogelijk gehouden. Mensen vroegen mij later vaak naar mijn band met Wiegel. Hij zat tussen een vriend, een held uit het verleden dat ik zelf niet heb meegemaakt en een opa-figuur in. Ter herinnering schreef ik het stuk ‘Escargots en commissaris’ over de politicus en mens Wiegel.
Het karwei van Bontenbal
Op donderdag 16 oktober plaatste het Nederlands Dagblad mijn opiniestuk over de campagne van Henri Bontenbal. De stelling: de CDA-lijsttrekker zal zich tot aan de verkiezingen op 29 oktober scherper moeten uitspreken op thema’s die hem goed liggen, wil hij in de buurt komen van de PVV van Wilders.
Concreet zou dit betekenen: minder praten over asiel en migratie, en meer over klimaat en energie. Aan zijn dossierkennis op deze terreinen zal het niet liggen.
De huidige CDA-leider deelt een grote affiniteit met het onderwerp duurzaamheid met oud-premier Ruud Lubbers. Deze liet in de jaren tachtig geen misverstand bestaan over zijn milieuambities, en voerde hier in 1989 ook een succesvolle campagne op. De 54 zetels die hieruit voortvloeiden zullen voor Bontenbal te hoog gegrepen zijn, maar Lubbers’ onverschrokkenheid kan hij goed gebruiken.
Authenticiteit in de politiek
VVD-lijsttrekker Dilan Yesilgöz staat onder druk. De kritiek op haar persoon zwelt aan, terwijl haar partij steeds verder wegzakt in de peilingen. Daarbij wordt de vraag opgeworpen of Yesilgöz wel authentiek is. Maar wat verstaan we daar eigenlijk onder?
Lastig te zeggen. Of een politicus authentiek overkomt, hangt af van aan wie je het vraagt. Toch heb ik voor Liberale Reflecties, het tijdschrift van het wetenschappelijk bureau van de VVD, het fenomeen ‘authenticteit in de politiek’ proberen te duiden. Ook de casus-Yesilgöz komt voorbij in het stuk (dat overigens al ver vóór de Douwe Bob-rel is geschreven) in een rijtje van VVD-leiders uit verschillende generaties.
Nederlandse politici zitten van oudsher in een lastige spagaat. Kiezers zien graag politici die volledig ‘zichzelf’ zijn en zich onverminderd inzetten voor zaken die zich belangrijk achten, maar om resultaat te boeken moeten ze geregeld water bij de wijn doen. Compromisbereidheid kan ten koste gaan van authenticiteit. Of Yesilgöz ‘echt’ overkomt, is niet objectief vast te stellen, maar het vele meedenken door communicatiestrategen en campagnevoorlichters om haar heen lijkt haar authenticiteit niet ten goede te komen.
Het artikel vind je in de uitgave van Liberale Reflecties van april 2025.
Lezing in Franeker
Voor de zomer gaf ik op uitnodiging van enkele lokale CDA-afdelingen een lezing in Franeker over Een slag anders. We doken in enkele spraakmakende episodes in het leven van Lubbers, en ik vertelde over de totstandkoming van het boek. Ook probeerde ik met het publiek een antwoord te vinden op de vraag: was Lubbers wel een CDA’er?
Het was een leuke ochtend en voor mij bovendien een goede aanleiding het mooie Franeker te bezoeken.
(De foto - gemaakt door Martijn Barth - is elders genomen.)